آيات ما برويد كه ما با شمائيم و مىشنويم . بيائيد پيش فرعون و بگوئيد : ما فرستادهء خداى عالمين هستيم . بنى اسرائيل را با ما بفرست . فرعون گفت : آيا ترا در كودكى تربيت نكرديم و سالهايى از عمر خود در ميان ما نبودى ؟ كار خود را كردى و كفران نعمت نمودى . موسى گفت : آن كار را در آن وقت كردم و از گمراهان بودم . و هنگامى كه از شما ترسيدم ، از شما فرار كردم خداوند نبوت به من بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد . آيا اين است نعمتى كه بر من منت مىگذارى كه بنى اسرائيل را به بردگى كشيده‌اى ؟ فرعون گفت : خداى عالمين چيست ؟ موسى گفت : خداى آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست ، اگر يقين داريد . فرعون به اطرافيانش گفت : آيا نمىشنويد ؟ موسى گفت : خداى شما و خداى پدران نخستين شما . فرعون گفت : پيامبرى كه بسوى شما فرستاده شده ، مجنون است . موسى گفت : خداى مشرق و مغرب ، اگر تعقل مىكنيد . فرعون گفت : اگر خدايى جز من اختيار كنى ، ترا محكوم به زندان مىكنم . موسى گفت : آيا با چيزى آشكار ، پيش تو نيامدم ؟ قرائت : يضيق و لا ينطلق : يعقوب هر دو را به نصب خوانده ، بنا بر اينكه عطف بر « يكذبون » باشد . اعراب : اذ : در محل نصب و مفعول براى فعل محذوف . ان عبدت : در محل رفع و بدل از « نعمة » مقصود : اكنون به نقل داستان پيامبران مىپردازد تا پيامبر گرامى اسلام را تسليت خاطر دهد و او را بر صبر و اعتماد به پيروزى تشويق نمايد . مىفرمايد : وَ إِذْ نادى رَبُّكَ مُوسى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَ لا يَتَّقُونَ : به ياد آور هنگامى كه آفريدگار تو موسى را ندا كرد كه بيازد مردمى كه بوسيلهء معصيت بخويشتن ظلم كردند و بنى اسرائيل را گرفتار عذاب ساختند .